வங்கி கொள்ளை, ஹைஸ்ட், ஒரு குழு உருவாக்குவது, புதிய சவால்களை எதிர்கொள்ளும் ஒரு சாதாரண மனிதன் — இவை எல்லாமே சினிமாவுக்கு மிகவும் சுவாரஸ்யமான அம்சங்கள். அந்த வகையில், இயக்குநர் Vignesh Raja, இந்த genre-ஐ தமிழ் சினிமாவின் மண் வாசனை உணர்வுகளுடன் கலக்க முயற்சிக்கிறார். சிற்றூரின் பின்னணி, விவசாயிகள், கடவுள் நம்பிக்கை, ராபின் ஹூட் போன்ற மனிதன், அதற்குமேல் மெலோட்ராமா — இவை அனைத்தும் ‘கர’வில் ஒன்றாக கலக்கின்றன.
ஆனால், படத்தின் முக்கிய பிரச்சனை என்னவென்றால், தொடர்ந்து வரும் சோக உணர்வுகள் ஒரு கட்டத்தில் சோர்வை தர ஆரம்பிக்கிறது. குறிப்பாக G. V. Prakash Kumar இசை ஒவ்வொரு உணர்வையும் மிகையாக underline செய்ய முயல்கிறது. நாயகனின் வேதனையை இன்னும் அமைதியான, stoic முறையில் கையாள்ந்திருந்தால் அது அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும்.
Dhanush முழுமையாக கதாபாத்திரமாக மாறி நடித்திருக்கிறார். வழக்கமான mass hero moments மிகவும் குறைவு. ஒரு intro scene மற்றும் ‘புதுப்பேட்டை’ reference தவிர, ரசிகர்களுக்கான build-up அதிகம் இல்லை. அதுவே இந்த படத்தின் தனித்துவம். ‘கர’ ஒரு ஹீரோவின் கதை அல்ல; தவறுகளும் குறைகளும் நிறைந்த ஒரு மனிதனின் கதை. கடனை அடைக்க எதையும் செய்யத் தயங்காத மனிதன், பின்னர் ராபின் ஹூட் போல மாறும் பயணம்.
படத்தின் ஆரம்பத்தில் கரா நல்ல மனிதராக கூட தெரியவில்லை. தனது நெருங்கியவரின் மரணத்திற்கும் காரணமாக இருப்பார் போல படமெங்கும் guilt உணர்வு ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். “திருடன்” என்று கராவை முத்திரை குத்தும் சமூகம், credit திருடும் DSP-யை ஏன் ஏற்கிறது? வங்கியையே ஏமாற்றும் மேலாளர் முத்துசெல்வன் ஏன் மரியாதையுடன் வாழ்கிறான்? என்ற கேள்விகளை படம் எழுப்புகிறது.
Karunas உடன் வரும் கொள்ளை காட்சிகள் படத்தின் உயிர். குறிப்பாக கொள்ளை நடந்து கொண்டிருக்கும்போது ஒரு போலீஸ்காரர் account open செய்ய உள்ளே வரும் sequence மிகவும் tension-ஆக அமைந்துள்ளது. அந்த genre feel அங்கே முழுமையாக வேலை செய்கிறது. இப்படிப்பட்ட காட்சிகள் இன்னும் அதிகமாக இருந்திருக்கலாம் என்ற எண்ணம் தோன்றுகிறது.
ஆனால் படம் ஒரே நேரத்தில் மிக அதிகமான விஷயங்களை பேச முயற்சிக்கிறது — குடும்ப பிரச்சனை, விவசாயிகளின் துயரம், கொள்ளை, போலீஸ்-குற்றவாளி மோதல், தந்தையின் நினைவு, pregnancy reveal, Thevar Magan reference… இவ்வளவு layers இருப்பதால் சில emotional payoffs முழுமையாக தாக்கம் ஏற்படுத்தவில்லை.
Jayaram நடித்த முத்துசெல்வன் dark மற்றும் sly character ஆக இருந்தாலும், சில இடங்களில் வரும் comedy undertone tone mismatch போல தெரிகிறது. அதேபோல், Selli என்ற கதாபாத்திரம் முழுமையாக எழுதப்படாத உணர்வு ஏற்படுகிறது.
இருப்பினும், ‘கர’ போன்ற படங்கள் மிகவும் முக்கியமானவை. ஏனெனில் இது ஒரு “star vehicle” அல்ல; ஒரு கதையை சொல்ல முயற்சிக்கும் படம். தமிழ் சினிமாவில் பெரிய நடிகர்களிடம் இருந்து இப்படிப்பட்ட முயற்சிகள் அதிகம் வருவதில்லை. ஹாலிவுட் genre filmmaking-ஐ தமிழ் உணர்வுகளுடன் இணைக்க முயற்சித்திருப்பது பாராட்டத்தக்கது.
இந்த படம் எல்லா இடங்களிலும் வெற்றி பெறவில்லை என்றாலும், இதற்கு ஒரு தனி ஆன்மா இருக்கிறது. அதற்காகவே ‘கர’ நினைவில் நிற்கும். 🎬
Credit – Sudhir Srinivasan
