வணிக சினிமாவின் வழக்கமான அம்சங்களிலிருந்து முற்றிலும் விலகி, மனித மனத்தின் உளவியல், சாதி ஆதிக்கம், நிறவெறி, பரம்பரை பெருமை போன்ற சமூகத்தின் ஆழமான அடுக்குகளை ஆராயும் படமாக உருவாகியுள்ளது ‘ராவ் பகதூர்’. அனைவரையும் கவரும் பொழுதுபோக்கு படமாக அல்லாமல், சிந்தனையைத் தூண்டும் கலைப்படைப்பாகவே இந்த திரைப்படம் பயணிக்கிறது.
கதையின் மையத்தில் இருப்பவர் அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ராமப்பா ராவ் பகதூர். வாழ்க்கையின் இறுதிக்கட்டத்தில் குற்றவுணர்வும் மன வேதனையும் துரத்தும் ஒரு மனிதரின் கடந்தகால நினைவுகள் மூலமாக கதை நகர்கிறது. நிகழ்காலமும் கடந்தகாலமும் இணைந்து சொல்லப்படும் திரைக்கதை, படத்தின் முக்கிய பலங்களில் ஒன்றாக அமைந்துள்ளது.
இயக்குநர் வெங்கடேஷ் மகா, வித்தியாசமான கதை சொல்லும் முறையைத் தேர்வு செய்திருக்கிறார். நாடக மேடை பாணி, குறியீட்டு காட்சிகள் மற்றும் மெதுவான திரைக்கதை மூலம் கதையை வடிவமைத்துள்ளார். இது திரைப்படத்திற்கு தனித்துவத்தை கொடுத்தாலும், அனைத்து தரப்பு ரசிகர்களுக்கும் எளிதில் இணையும் அனுபவமாக மாறவில்லை.
நடிப்பில் சத்யதேவ் முழுப் படத்தையும் தாங்கிச் செல்கிறார். கதாபாத்திரத்தின் உளவியல் போராட்டத்தை கண்கள், முகபாவனைகள், உடல்மொழி ஆகியவற்றின் மூலம் மிகவும் இயல்பாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார். குறிப்பாக குற்றவுணர்வும் வேதனையும் வெளிப்படும் காட்சிகளில் அவரது நடிப்பு படத்தின் மிகப்பெரிய பலமாக அமைகிறது.
தீபா தாமஸ், விகாஸ் முப்பாலா, பாலா பரசர் உள்ளிட்ட மற்ற நடிகர்களும் தங்களது கதாபாத்திரங்களுக்கு தேவையான அளவான நடிப்பை வழங்கியுள்ளனர். யாரும் மிகைப்படுத்தாமல், கதையின் ஓட்டத்திற்கு ஏற்றவாறு நடித்திருப்பது படத்தின் இயல்பை உயர்த்துகிறது.
தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் படம் கவனம் ஈர்க்கிறது. ஒளிப்பதிவு, காலப்பின்னணியை நம்பகமாக மீட்டெடுக்கிறது. பின்னணி இசை காட்சிகளின் உணர்வை மேலும் ஆழமாக்குகிறது. குறிப்பாக அமைதியான தருணங்களில் இசையின் தாக்கம் சிறப்பாக உணரப்படுகிறது.
ஆனால், படத்தின் மிகப்பெரிய பலவீனம் அதன் மெதுவான திரைக்கதை. கதை சொல்லப்படும் விதம் சுவாரஸ்யமாக இருந்தாலும், முக்கிய மையப்புள்ளியை அடைய அதிக நேரம் எடுத்துக்கொள்வதால் சில இடங்களில் படம் சோர்வை ஏற்படுத்துகிறது. காட்சிகளின் நீளத்தை சற்று குறைத்திருந்தால், தாக்கம் இன்னும் வலுவாக இருந்திருக்கும்.
‘ராவ் பகதூர்’ என்பது பொழுதுபோக்கை மட்டும் நோக்கமாகக் கொண்ட திரைப்படம் அல்ல. மனித மனம், சமூகப் பாகுபாடு, சாதி, நிறவெறி போன்ற முக்கியமான கருத்துகளை கலைநயத்துடன் பேசும் முயற்சி. மெதுவான திரைக்கதை காரணமாக அனைவருக்கும் பிடிக்கும் படமாக இல்லாவிட்டாலும், சத்யதேவின் அற்புதமான நடிப்பு, வெங்கடேஷ் மகாவின் வித்தியாசமான இயக்கம், மற்றும் ஆழமான கருத்து ஆகியவற்றிற்காக இந்தப் படம் கவனிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று.
வித்தியாசமான, சிந்திக்க வைக்கும் திரைப்படங்களை விரும்பும் ரசிகர்களுக்கு ‘ராவ் பகதூர்’ நிச்சயம் ஒரு நல்ல அனுபவத்தை வழங்கும்.
