பேய் வீட்டில் ஒரு இரவு தங்கத் துணிந்தால் என்ன நடக்கும்? அதற்கான பதிலை திகிலும், சஸ்பென்ஸும் கலந்த விறுவிறுப்புடன் சொல்கிறது ‘டார்க்’.
வேலை தேடி சென்னைக்கு வரும் இளைஞரான அஜய் கார்த்தி, மிகவும் குறைந்த வாடகையில் ஒரு பெரிய வீட்டை வாடகைக்கு எடுக்கிறார். ஆனால் அந்த வீடு சாதாரண வீடு அல்ல. அங்கு ஏற்கனவே நடந்த மர்ம கொலைகள் மற்றும் தற்கொலைகள் காரணமாக, அந்த வீட்டை அனைவரும் “பேய் வீடு” என்று ஒதுக்கி வைத்திருக்கிறார்கள்.
வீட்டின் உரிமையாளரான கே. பாக்யராஜ் கடன் சுமையால் தவித்து வருவதை அறிந்த அஜய் கார்த்தி, அவருக்கு உதவ வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் அந்த வீட்டிலேயே தங்க முடிவு செய்கிறார்.
ஆனால் இரவு நேரங்களில் வீட்டில் நடக்கும் அமானுஷ்ய சம்பவங்கள் அவரை மனரீதியாக சிதைக்க தொடங்குகின்றன. ஒவ்வொரு நாளும் அதிகரிக்கும் பேய் தொல்லைகளில் இருந்து அவர் தப்பித்தாரா? அந்த வீட்டின் பின்னால் இருக்கும் உண்மை என்ன? பாக்யராஜின் நிலை என்ன ஆனது? என்பதற்கான பதில்தான் கிளைமாக்ஸ்.
அஜய் கார்த்தி, ஒரு சாதாரண இளைஞனாக தொடங்கி, அமானுஷ்ய சம்பவங்களால் மனநிலை சிதையும் மனிதராக மாறும் மாற்றத்தை நன்றாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார். பயம், பதற்றம், வேதனை என ஒவ்வொரு உணர்வையும் இயல்பாக வெளிப்படுத்துகிறார்.
கே. பாக்யராஜ், இது அவரது கடைசி திரைப்படம் என்பதால், ஒவ்வொரு காட்சியும் ரசிகர்களுக்கு உணர்ச்சியை ஏற்படுத்துகிறது. வழக்கமான எளிமையான நடிப்பும், இயல்பான வசன உச்சரிப்பும் படத்திற்கு கூடுதல் பலம்.
நட்டி, போலீஸ் அதிகாரியாக தனது அனுபவத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். குறிப்பாக திகில் காட்சிகளில் அவரது ரியாக்ஷன்கள் ரசிக்க வைக்கின்றன.
அஞ்சனா நேத்ரன் குறைந்த காட்சிகளில் வந்தாலும், கதையின் முக்கிய திருப்பத்திற்கு காரணமாக அமைந்துள்ளார்.
மனோ ரமேஷனின் பின்னணி இசை படத்தின் உயிர். ஒவ்வொரு திகில் காட்சியையும் இன்னும் பதட்டமாக மாற்றுகிறது. ரவி சக்தியின் ஒளிப்பதிவு, இருண்ட வீட்டின் சூழலையும், பேய் சம்பவங்களையும் காட்சிப்படுத்திய விதம் பாராட்டுக்குரியது.
ஒலி வடிவமைப்பும், கேமரா கோணங்களும் சேர்ந்து திகில் அனுபவத்தை அதிகரிக்கின்றன.
இயக்குநர் கல்யாண் கே. ஜெகன், வழக்கமான பேய் கதையை எடுத்துக்கொண்டு, அதில் சஸ்பென்ஸ் மற்றும் உணர்ச்சிகளை கலந்து வித்தியாசமாக சொல்ல முயற்சித்துள்ளார். சில இடங்களில் லாஜிக் குறைகள் இருந்தாலும், காட்சியமைப்பும், திரைக்கதை நகர்வும் அதை மறக்கச் செய்கின்றன. குறிப்பாக ஜம்ப் ஸ்கேர் காட்சிகள் ரசிகர்களை இருக்கையில் துள்ள வைக்கின்றன.
‘டார்க்’ வழக்கமான ஹாரர் படமாக இல்லாமல், சஸ்பென்ஸ், உணர்ச்சி மற்றும் திகில் கலந்த ஒரு விறுவிறுப்பான அனுபவத்தை வழங்குகிறது. குறிப்பாக கே. பாக்யராஜின் கடைசி திரைத் தோற்றம் ரசிகர்களுக்கு உணர்ச்சிகரமான தருணமாக அமைகிறது. திகில் படங்களை விரும்புபவர்கள் தவறவிடக் கூடாத ஒரு நல்ல முயற்சி இது. சில லாஜிக் குறைகள் இருந்தாலும், திகில் அனுபவத்தை முழுமையாக கொடுப்பதில் இயக்குநர் வெற்றி பெற்றுள்ளார்.
